g(17544172)a(1349854)070063550)
کلبه ی عشق L'amour
دوست دارم در لبخندشیرین تو خود را گم گنم
دوست دارم درنگاه گویای تو پنهان شوم
زیرا که عشق زیباست
به وسعت دریاهای بیکران ،به عظمت کوهساران
با تو بودن زیباست
با تو زیستن زیباتر
L'amour
Je voudrais me perdre dans ton sourire
Je voudrais me cacher dans ton regard
car l'amour est beau
comme la grandeur de la mer et les montagnes
C'est beau d'être avec toi
C'est encore plus beau vivre avec toi
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم بهمن 1388ساعت 4:22  توسط شیرین
|

یادش بخیر
سبز جمعه های کودکی
دید و بازدیدهای سرزده
دیدار عمه و عمو و دایی
جایشون خالی
آش رشته و حلوای نذری
از همسایه بغلی
گردش دسته جمعی
همانند پرندگان وحشی
در کوچه باغ دهکده های کاهگلی
با عطر گلای یاس و اطلسی
میوه چینی
اونم یواشکی ، چه لذتی!
آسیاب بادی
زن زیبای روستایی
با گونه های سرخابی
لباس گل مگلی
همچون گلای بهاری
و آوای ترانه های محلی:
یک روزی رفتم خونه ی مشد علی
چشمک به من زد پسره مشد علی
وای وای خاک بسرم که قد من شد دراز
نه خوشگلم نه اونکه دارم جهاز
نه خوشگلم نه اونکه دارم جهاز
یادش بخیر
شکوه
Les Vendredis de mon enfance
C'était si beau
!Les vendredis de mon enfance
Visiter oncles et tantes
Je garde leur souvenir
Les promenades en famille
dans les ruelles des villages anciens
Maroder des fruits en cachette
Quel plaisir
Les moulins à vent
Les belles dames villageoises
avec les pommettes rouges
les vêtements fleuris
On entend la chanson du village
Un jour je suis allée chez Ali"
Le fils d'Ali m'a fait un clin d'oeil
Oh mon Dieu
J'ai grandi
Je n'ai pas de dot et je ne suis pas belle
Je n'ai pas de dot et je ne suis pas belle
g(17412706)a(1349854)517061024)
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 2:7  توسط شیرین
|
بهاران براه است
نگاه کن، نگاه کن
چگونه باد بابید سخن میراند
و اب باچشمه ساران
بلبل تولد گل را اواز می کند
و گیسوا ن طلایی خورشید
انوار فروزانش را می بخشد
به رایگان بر همگان
پیر و جوان
و بید محنون
سایه اش را
به رهگذران عاشق
گلها ی رنگارنگ
عطر دلپذیرشان را
به صاحبدلان
همراه با سبز بهاران
بگشاییم پنحره ها را
هوایی تازه کنیم
سخن اغاز کنیم
و بیاموزیم
بخشش را
از زیبا بهاران
Dialogue
Le printemps arrive
Regarde, regarde
Comment le saule parle au vent
L’eau parle à la fontaine
Le ressignole chante la naissance des fleurs
Et le soleil offre
Ses rayons
A tous
Vieux et jeunes
Et le saule son ombre
aux passants amoureux
Les fleurs leurs parfums
aux ingénieux
Avec le printemps ouvrons les fênetres
Respirons , parlons
Et apprenons
à offrir
Comme le beau printemps
+ نوشته شده در شنبه هفتم آذر 1388ساعت 23:21  توسط شیرین
|

بال وپر بگشا !
تا بنگری بزرگی آبی اسمان زیبا را
کوچکی قلب پرکدورت را
شکوه و شکایت را
بغض و حسادت را
و بزرگی دستان بخشش بدون انتظار را....
در جای جای کره کوچک خاکی
Ouvre tes ailes
Ouvres tes ailes
Tu verras à quel point le ciel est grand
Le cœur rancunier est petit
Et tu verras la grandeur de nos offres
sans attente
Partout sur notre petite planète
+ نوشته شده در شنبه هفتم آذر 1388ساعت 3:26  توسط شیرین
|

تو در معنا با منی
در کوچه پس کوچه های احساس قدم میزنی
اهنگ قدمهایت بذر امید برتمامی ذرات وجودم می فشاند
همین معنا، همین امید
همین احساس ظریف
در عصری تهی از عواطف
در عصری پر فریب
مرا باتو پیوند میدهد
و من میدانم که در معنای تو حل خواهم شد
و تورا صدا خواهم کرد
La vie sprituelle
Tu es avec moi dans l'esprit
Tu marches dans les ruelles de sentiments
La mélodie de tes marches me donne de l'espoir
Cette spiritualité, cet espoir
cette sensation , cette délicatesse d'esprit
dans un monde dépourvu d'affection
dans un monde plein d'illusions
.me rapproche de toi
Et je sais que je me dissouderai dans ta spritualité
Et je t'appellerai
+ نوشته شده در شنبه هفتم آذر 1388ساعت 1:29  توسط شیرین
|
خسته ام از نامهربانیها
دورویی ها بی وفایی ها درین عالم
گریزی نیست من را زین تهاجم ها
پلکهایم را روی چشمانم می نشانم
تا دمی اسوده مانم زین دنیای پر خروش و ماجرا
و غم هایم را فروبنشانم با سکوت لجظه ها
و نامردمی ها را با اشگ دیده ها
میل پرواز در من اوج میگیرد
تا شاید بدنیایی راه یابم
که در ان تنها انسان بودن را شاهد باشم
صداقت و صفا را
مهر و وفا را
برابری و حرمت انسانها را
از هر نژاد و ایین
جاییکه در ان فاصله ها معنی ندارند
و من و تو ما میشویم
و من و تو ما میشویم
Nous sommes unis
je supporte mal la désobligenace
la fourberie ,l'infidélité dans ce monde
je ne peux pas m'y échapper
je ferme les yeux
afin d'oublier un moment ce monde cruel
oublier mes chagrain avec le silence
et la bassesse avec les larmes
j'ai une forte envie de voler
dans un monde où
je ne vois que l'humanité
sincérité
fidélité
égalité et respet des hommes
de n'impotre quel origine
là où les distances perdent leur sens
et nous sommes unis
et nous sommes unis
+ نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 4:59  توسط شیرین
|
مرزها را بگشاییم
چه زیباست
بی مرزی ملت ها
بی مرزی ائین ها
چه زیباست
بی مرزی فرهنگها و تمدنها
بی مرزی سیاه و سپید
سالخورده و خردسال
و چه زیباست
دست ها در دست ها
در جای جای دنیا
Ouvrons les frontières
C'est très beau
les nations sans frontière
les religions réunis
les civilisations sans limites
noir et blanc unis
Agés et jeunes réunies
main dans la main
dans tous les coins du monde
chokouh
+ نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 4:4  توسط شیرین
|

وطن ای ریشه و تارو پودم
وطن ای رکوع و سجودم
وطن ای نیاکان نیکوسرشت
وطن ای که خاکت سرای بهشت
وطن ای جوانان بیدار ما
هنرهاز هر سو بدیدار ما
وطن ای زنان سلحشور ما
به هر سو پراکنده عشق وصفا
وطن ای رهروان راه ازادی
وطن ای ترک و کرد و قشقایی
تورا شادو سر افراز می خواهم
تو را اباد و ازاد میخواهم
تو را اباد و ازاد می خواهم
La Patrie
Patrie, tu es ma racine
Tu es ma prière
Patrie, les ancêtres bienveillants
Patrie, les jeunes vigilents
dont les arts partout visibles
Patrie, les braves femmes
On voit partout vos parfums
Je te souhaite la gloire et la liberté
Je te souhaite libre et peuplé
Je te souhaite libre et peuplé

+ نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 3:57  توسط شیرین
|

ای قطره ها ی اشگ ببارید
و مرا از غم رها سازید
چگونه بی وجودتان بار سنگین غم ها را بدوش بکشم؟
وچگونه ارامش خاطر پذیرم؟
آسمان دل من ابری است
ببار یدتا آسمانی صاف و نیلگون را در زوایای قلبم نقاشی کنم
بر گونه های بیرنگم فرو ریزید
وبشویید گرد وغبار دلم را
همانند باران
که میشوید غبار پنجره هارا
و انگاه مرا به دنیای رستن ها وشکفتن ها خواهید برد
به باغی سر سبز و شاداب از طراوت باران خواهید برد
من قدر شمارا می دانم ای قطره های اشگ
من قدر شما را میدانم
Larmes, descendez
et libérez moi du chagrin
? Comment pourrais-je supporter le poids du chagrin sans vous
Comment pourrais-je retrouver le calme
Le ciel de mon coeur est nuageux
Descendez, afin que je puisse dessiner un ciel bleu et sans nuage sur mon cœur
Descendez sur mes joues sans couleur
et enlevez la poussière de mon cœur
Comme la pluie
qui enlève la poussière des fenêtres
Ensuite vous m'emmènerez dans un monde épanoui
dans un jardin vert et gai par la fraicheur
de la pluie
je reconnais vos valeurs
je reconnais vos valeurs
g(18253136)a(1349854)853736492)
+
+ نوشته شده در جمعه ششم آذر 1388ساعت 3:54  توسط شیرین
|